title-less.

Hey Darius! Welcome to Tumblr! :)

tangina. ang cute mo talaga. :))

ang sarap maligo sa ulan. naalala ko tuloy dati, tuwing uulan, tatakbo na si papa sa labas. ilalabas kasi niya ang sasakyan para linisin ‘to. di din magpapatalo si mama. lalabas din siyang may dalang gunting at maliit na pala. para saan? aayusin niya yung mga halaman niya. at kame ng pinakabata kong kapatid? maglalaro ng ‘skate-skate’ sa madulas na semento sa labas. ang saya namin. kanya kanya kame ng rason kung bakit kame lumabas ngunit sabay sabay naman kameng nag eenjoy sa ilalim ng ulan. namiss ko yung mga masasayang pagkakataong tulad neto… Simple. Walang bahid ng lungkot. Kumpleto. alam kong hinding hindi ko na mararanasan ang ganung klaseng kasiyahan mula sa kanila. alam kong isa na siyang alaala na di na pwedeng ulitin muli. pero pagbibigyan ako ng pagkakataon, isang araw lang— sana umulan at unti unti nanaman kameng lalabas at magsasaya. Simple. Walang bahid ng lungkot. Kumpleto.

aanhin mo ang regalong pagkalaki-laking Skippy kung wala namang tinapay.

toinks.

hahaha siya lang ang di tumangkad sa lahat. (well, aside kay Doby, haha) nevertheless, the whole movie was a blast. watching it sa imax made it more extreme so yeah. bahala na butas ang bulsa. hahaha :))

best harry potter movie ‘to for me. unlike sa first four movies, sobrang mas ok yung flow ng story ngayon at grabe ang effects. super love.♥

i cried like a baby nung namatay si dolby. i knew it was coming but couldn’t stop my tears. :(

so much.

itutulog ko na to. di na ako makapag isip ng maayos. tae. never thought that writing could be this tiring. oh well. pinasok ko to eh. hahaha

goodnite. :)